Pegaweekend 2011

Het heeft even geduurd, oké laten we zeggen 5x, voor dit stukje op de website verscheen. Maar hopelijk is het er niet minder op geworden, en kijken jullie er nog steeds naar uit. Dit stukje zal alle thuisblijvers vertellen hoe fantastische het 3^de pegaweekend was, dus waarom je volgende keer wel mee moet gaan en waar nou eigenlijk die 5x vandaan komt!

Het Pegasusweekend begon op de regenachtige vrijdag middag van 10 juni, met een lange rit richting het mooie Eindhoven, om precies te zijn Wintelre. Eenmaal aangekomen op camping ’t Dekske werd de tent opgezet waar we gezellig met z’n allen in zouden slapen. Jette beweerde dat de tent voor 14 personen was, maar toen deze opgezet was bleek de tent misschien toch een iets kleinere capaciteit te hebben,  ook dan de 13 die we nodig hadden. Het luchtbed van Thomas bleek zo immens groot dat niet nader te noemen personen deze de tent hebben uitgegooid, met de boodschap dat als die daar op wilde slapen hij dat maar buiten moest doen. Maar hoe dan ook, knus was het binnen zeker!

Toen iedereen op de camping aan was gekomen was het ondertussen al etenstijd en werden er pizza’s besteld. Gelukkig begon het weer zachtjes te regen waardoor er al schuilend onder de luifel van de tent en de achterklep van Jette’s auto, de pizza’s dankbaar naar binnen werden gewerkt.

Omdat iedereen het een beetje koud gekregen had kwam Luc op het idee om te gaan zappen, een spel wat toch nog vrij ingewikkeld bleek te zijn. Al zouden we later op de avond ontdekken dat het gemiddelde Pegasus lid in het algemeen niet zo goed is spelletjes. Toen werden we door Amber bij elkaar geroepen, we zouden het hele weekend lang het moordspel gaan spelen. Iedereen kreeg een kaartje met de naam van iemand anders er op, je moest proberen deze persoon te vermoorden, zonder dat iemand anders het kon zien of horen.

Daarna begon het beschaafde deel van de avond. We trokken met ze alle naar de parkeerplaats om er zeker van te zijn dat de rest van de camping geen overlast aan ons zou ondervinden. Natuurlijk was hierbij ook de nodige drank aanwezig, bier, wijn en wodka bitter lemon. Eerst werd er nog even rustig gepraat maar al snel waren we toe aan de drankspelletjes. We begonnen met juffen, het leek even goed te gaan, maar steeds strandden het rondje bij de zelfde persoon, genaamd Jan. Thomas en Luc besloten dat we dan maar een makkelijker spelletje moesten gaan doen, en zo kwam balletje balletje op tafel, wat een niet veel groter succes bleek te zijn dan juffen. Veel simpeler dan het spel “ik heb nog nooit” kon het volgens de jongens niet dus zijn we daar mee begonnen, en het werkte. Wat er gezegd is blijft tussen de deelnemers, maar we zijn zeker een aantal zeer bijzondere dingen tegen gekomen.

Toen vond men het tijd om te gaan slapen, de rest van de camping was al in diepe rust toen Pegasus er weer overheen banjerde. Dat ging wel met enig geluid gepaard, omdat er toch de nodige hoeveelheid alcohol genuttigd was. Bij de tent terug gekomen werd het eerste lijk ontdekt, Dennis had helaas het loodje gelegd. Daarna moest er nog over de slaapplaatsen van Thomas en Evert heen gestruikeld worden, om dan uiteindelijk je eigen luchtbed of matje te bereiken.

De volgende ochtend, op een niet meer te achterhalen tijdstip, ontwaakte we in de grote, warme, en tevens stinkende tent. Het was tijd voor veel ontbijt en veel douche! Aan het begin van de middag was iedereen zo ver en konden we richting de turnhal in Eindhoven vertrekken. Ellen en Charlotte hadden een plaatsje bij Thomas in zijn Belgische mini geclaimd, maar werden daar helaas nog brakker van dan ze al waren, maar Thomas toch bedankt, we hadden het niet willen missen!

En toen het turnen zelf nog, voor de een wat productiever dan de ander. Omdat de zaal over twee grote trampolines naast elkaar beschikte zijn Thomas en Jerome direct aan hun goede voornemen begonnen, synchroon grote trampoline springen voor het spring NSK onder de duim krijgen. Ook Jochem wist een nieuw trucje te doen, het was in Eindhoven dat hij voor de eerste keer zonder klosjes om de rekstok reusde. Verder trokken de heren natuurlijk weer voor een groot deel hun shirt uit, zat Arie zonder twijfel heel comfortabel vast in de springgordel, en zijn we uiteindelijk toch met zijn allen in de valkuil beland, waar de meisjes weer niet meer uit konden komen omdat er een dikke mat op hen geland was.

Van al dat trainen krijg je trek, dus er moesten boodschappen gedaan worden voor de barbecue. Niet geheel verstandig stemden de heren er mee in dat de dames boodschappen gingen doen. Ja, de rolverdeling werd er niet veel beter van. Dus vertrok het groene busje met daarin Jorine, Ellen, Jette, Amber en Charlotte richting de supermarkt. Achteraf bleek het niet zo handig om ingevroren vlees te kopen, dit moest onder een warme douche ontdooit worden. En het schiet ook niet erg op als dan blijkt dat er een gat in de verpakking zit waardoor je vlees verzuipt. Ook werden er voldoende sausjes, brood en salades gekocht. Na wat gemopper van de heren (lees: Thomas), was iedereen toch lekker aan het eten.

Nadat iedereen verzadigd was en uitgebuikt, ging iedereen zich klaarmaken om te stappen! We vertrokken met enkele auto’s richting het bruisende stadsleven van Eindhoven. Bleek dat we in een parkeergarage geparkeerd hadden met bovenop een groot studentenfeest op een plein. Hier hadden we ons even tussen gemengd en vervolgden later onze weg naar de cafés. Het was een lange gezellige nacht, er werd volop gedanst en gedronken.

Na al die alcohol kwam dus het 5x verhaal. Het groene busje vertrok na het stappen weer richting de camping. Dit keer waren de inzittenden Ellen, Charlotte, Arie, Jette, Luc en Amber. Met een navigatiesysteem op de telefoon hoefde dit geen moeilijk te voltooien rit worden… maar dat bleek toch anders te verlopen. Eindhoven had namelijk veel wegwerkzaamheden, en bleken wij hier nou precies doorheen gestuurd te worden! Zo strandden we in een doodlopend straatje en moest er gekeerd worden. Dit bleek makkelijker gezegd dan gedaan, want Amber zat achter het stuur in Jette haar auto. Met de instructies van Jette probeerde Amber, beland tussen twee stoeprandjes, de auto te bevrijden. Maar Jette had de hoop al opgegeven: ,,Dit gaat sowieso 5x duren jongens!”. Omdat niet iedereen hier wijs uit kan maken zullen we het even vertalen naar Nederlands: ,,Deze terugrit naar de camping gaat sowieso 5x langer duren dan de heenreis naar de stad!”.

De volgende ochtend werden we weer gewekt door een warm zonnetje dat de tent omtoverde tot een oven. Met brakke hoofdjes werd er ontbeten, gedoucht, omgekleed en opgeruimd. De auto indeling werd weer vastgesteld en de terugrit naar Delft vormde de afsluiting van een zeer geslaagd Pegaweekend!

Door Ellen van der Linden & Charlotte Zohlandt